452 Mały stolik Galle – secesja

PDFDrukujEmail
Ok. 1900, drewno bukowe i inne gatunki w intarsji
img_2859
img_2860
Szczegóły produktu

Ok.  1900,    drewno bukowe i inne gatunki w intarsji
  Misterny stoliczek secesyjny na 2 cienkich nóżkach połączonych poprzeczką i opartych na zdobionych płetwach.  Blat intarsjowany motywami roślinnymi /liście/ i sygnowany  Galle.
  Wspaniały przykład secesyjnego stolika sygnowany nazwiskiem najsłynniejszego francuskiego projektanta tego okresu.
Wys.  70       szer.  58        głęb.  37,5  cm                                                  cena:  900 zł




    Émile Gallé (ur. 4 maja 1846, zm. 23 września 1904 w Nancy) – francuski projektant tworzący głównie projekty dzieł ze szkła (np. wazony), projekty mebli oraz biżuterii w stylu secesji, inicjator i główny przedstawiciel szkoły z Nancy. Początkowo studiował filozofię i botanikę chociaż równocześnie wykonywał projekty dla wytwórni ceramiki, która należała do jego ojca. W 1874 osiedlił się w Nancy i założył tam hutę szkła, a w 1883 rozpoczął produkcję mebli[1].
Jego ojciec prowadził pracownię ceramiczną i szklarską, dzięki czemu Émile mógł zapoznać się z tymi technikami. Szczególnym zainteresowaniem darzył przyrodę, a zwłaszcza rośliny. Zbierał je i hodował, czerpiąc z nich inspirację do tworzonych dzieł. Początkowo wzorował się na szkłach antycznych i średniowiecznych produkując wyroby przezroczyste lub lekko zabarwione.. W dojrzałej fazie jego twórczości oprócz świata roślin wpływ na jego sztukę miał styl rokoka, symbolizm i sztuka japońska. Rozwinął własny oryginalny styl polegający na szlifowaniu lub trawieniu kwasem kolorowego szkła; uzyskiwane w ten sposób dekoracje oparte były na motywach roślinnych, zwierzęcych a także odwoływały się do świata owadów i stworzeń morskich. Stosował też technikę szkła warstwowego (kolorowe lub bezbarwne szkło pokryte warstwą szkła w innym kolorze, w której wykonywano nacięcia odsłaniające dolną warstwę) oraz wtapiania w szkło elementów z metalu i innych tworzyw. Stworzył nowe formy naczyń upodabniające się często do kielichów kwiatowych. Dzięki własnym metodom barwienia szkła uzyskał szeroką gamę kolorów, stosując przede wszystkim odcienie mleczne i matowe[1][2].
Jego meble charakteryzują się lekkością oraz delikatną dekoracją o motywach roślinnych. Do ozdabiania swoich mebli stosował rzeźbienie, intarsję i markieterię.